Мое ќоше

Македонија чека правда

Ерол Ризаов

Само расветлување на злосторството може да ја спречи бурата

Македонија не дочекала и не испратила потажен Велигден. Празникот на радоста и победата на животот над смртта, чудовишта и злосторници, го претворија во ужасна трагедија каква што не се памети во мирно време. Четири голобради момчиња, матуранти, деца на прагот на животот и еден млад маж, sверски се убиени на 10 минути возење од центарот на главниот град на државата. Нивните семејства се завиени во црно, Македонија, свиткана во болка, чека правда.

Полицијата соопшти дека убиените немаат криминално досие. Форензичарите кажаа дека на телата на жртвите нема физички повреди, освен прострелни рани од повеќе вида моќно огнено оружје. Тоа наведува на помисла дека децата се стрелани од повеќе монструми и од голема близина. И сега ќе застанам тука, целосно прифаќајќи ја единствената здраворазумска порака испратена деновиве од различни страни до граѓаните на Македонија и до медиумите да не се впуштаат во шпекулации и претпоставки кои можат да предизвикаат големо крвопролевање и дестабилизација на државата.

Значи, да ја оставиме полицијата да си ја врши својата работа и ако има со што да и' помогнеме, да се јавиме на телефонот 199 и да ги кажеме нашите сознанија. Тоа е наша граѓанска должност. Меѓутоа, илјадниците прашања, болката и бесот што се слеваат во едно големо ЗОШТО течат како нескротлив порој низ Македонија. Кога надојдените води наеднаш ќе стасаат до гуша, кога веќе матната се заканува дека сите ќе не' удави и ќе не' однесе во неврат, последен час е за правда и разум. Ништо не може да ја олесни болката по загубените млади животи, па дури ни заслужената казна на крволочните ѕверови. Тоа е мала утеха за мајките и за татковците по изгубените рожби и чеда. Казната врз убијците не може да ги врати недолжните луѓе. Такви чуда нема. Ама може да ни влее надеж на сите дека злосторството какво што не памети Македонија не може да не' обезглави, да направи хаос, да предизвика крвопролевање, дека не сме зовриен керозин и буре барут каде што недостига една искра, дека државата функционира, дека граѓаните со чудесна воздржаност очекуваат правда. Не само судска казна, туку одговор на болното прашање кој и зошто го направи ова злодело и чија вина до каде е. Дали само убијците се виновни или има и наредбодавци, дали е во прашање некој болен ум, какви што има насекаде во светот, или е ова терористички осмислен акт врз Македонија. Одговорите на тие прашања може да предизвикаат и експлозија на бес, но сигурно е дека ако стасаат преку институциите на системот, во моментот тоа ќе биде најзначајната и најдобра работа што треба и мора да и' се случи на Македонија.

Секогаш, кога правдата поради кој било друг интерес е недостижна и бавна, вистината ја произведуваат кафулињата, медиумите и луѓето кои не и' мислат секогаш добро на својата татковина. Тоа не е само наш балкански специјалитет, тоа непишано правило е присутно сегде во светот. Особено е драматично и опасно ако има плодна почва за јазик на омраза, меѓунационална, меѓуверска нетрпеливост која секогаш е лесно запалива смеса и нашата Ахилова пета.

Првиот испит по грозоморното петкратно убиство граѓаните на Македонија го положија со највисоки можни оценки. Велигденските празници поминаа мирно и со мали инциденти, со јавна манифестација на достоинство за почит, воздржаност и тага по загубените животи на петте млади луѓе. Да, и со целосна доверба кон институциите на системот на државата, со голема надеж дека полицијата брзо ќе го реши случајот и ќе се откријат злосторниците кои и да се. Првите политички и партиски реакции, исто така, навестија голема зрелост и одговорност за евентуалните последици што би можеле да произлезат од лов на политички поени при една ваква трагедија. Да се надеваме дека и од денес, по велигденските празници, политичките партии ќе останат доследни на своите ставови и ќе бидат на нивото на сериозноста на ситуацијата со која се соочува државата. Секое потпалување на меѓуетничките фитили во вакво време на општо исчекување на правдата може да ја запали Македонија. Веќе стасаа вестите и за опасност за целиот регион. Јавната осуда на секој и најмал обид за политизација на случајот, за шпекулација, за насочување кон погрешна адреса, за подбуцнување и за најмал обид на јазик на омраза треба да биде света должност и голем испит на зрелост и на луѓето од нашата фела. На новинарите. Дали овој пат ќе го положиме испитот. Се' нешто ми кажува дека само брзата разврска на случајот може да ја запре бурата која почнува да врие, обично во големо затишје.