ЕДИТОРИЈАЛ

Небулози на патот до НАТО

Тамара Грнчароска

Изгледа дека ќе се простиме од НАТО кога ќе му биде одобрен агреманот на нашиот нов амбасадор во Алијансата, Мартин Треневски. А можеби ќе имаме среќа и ќе му го одбијат! Во тој случај ќе пукне срам, ама помал од оној ако Треневски не' претставува во НАТО со платформата што ја презентираше пред собраниската Комисија за надворешна политика.

Полна со небулози и елементарни непознавања на функционирањето на Алијансата, тезата на Треневски е поблиску до антитеза за НАТО, во која само уште тој фали Алијансата да ја нарече „злосторничка организација“. Секако, тоа би следело по делот во експозето на идниот амбасадор во НАТО кога консензусот околу блокадата на Грција на нашето зачленување, поради нерешениот спорот со името, го карактеризира како политичка и економска агресија врз нашата земја! По таквите констатации, ние со сигурност ќе станеме единствената земја во светот, која сака да се зачлени во Организација што и' врши агресија.

Но, ние нема да им се предадеме толку лесно на „непријателските“ земји во НАТО, туку ќе им го испратиме Треневски преку „пријателските“ земји, така барем самиот рече, да излобира НАТО да ги смени консензуланото одлучување и солидарноста меѓу земјите-членки, што тој го нарече „доминирачки став на ниво на Алијансата“. „Визијата“, како што му е насловена тезата со која тој ќе ги брани нашите државни интереси во НАТО, ќе беше подобро да ја крстеше „утопија“, бидејќи така звучат намерите на Треневски да ги менува основните принципи на Алијансата.

По ова, слободно може и да се прекрстиме и да се надеваме дека ова нема да стигне до ушите на земјите-членки на Алијансата. Нема да ни се налутат. Уште пострашно, ќе ни се изнасмеат. Па, можеше ли некој во Министерството за надворешни работи или во Министерството за одбрана да го избрифира Треневски за тоа што е НАТО, како функционира, кои му се целите. Веќе кога решија да го испратат таму, можеа малку и да го едуцираат.

Треневски како да не знае или никој не го информирал дека ние сме тие што сакаме во НАТО, а не обратно, и дека во тој случај ние не ги пишуваме правилата. До нас е само да ги прифатиме или не. Да не споменуваме дека принципот на консензус и на солидарност, еден ден кога Македонија ќе стане членка на НАТО, може само да ни биде од корист. Но, ако им веруваме на предвидувањата на нашиот нов амбасадор во НАТО, дотогаш Алијансата најверојатно нема ни да постои, бидејќи е во „сериозна криза“.

Откако стручно констатираше дека на НАТО не му цветаат рози ни на геостратешки план - било опколено од проруските влади во Кавказот, ниту на воен - трпело сериозни загуби во Авганистан (каде што ние сме една од најголеми земјите-контрибутори), Треневски проценил дека тоа ни е шансата за зачленување. Така, ослабената Алијанса ќе ја притиснеме да не' прими. Да можеше Треневски да се слуша самиот што зборува пред собраниската комисија, и тој ќе почнеше да се крсти.

Изминативе две децении се изнаслушавме гафови од нашите дипломати и амбасадори, ама она што го презентираше Треневски како наша политика кон НАТО, поткрепена со негови лични мислења, чувства, претчуства, ставови и фалење, ги засени сите досега.

И ако не е јасно како Треневски ќе го измени заклучокот од Самитот на НАТО во Букурешт за нашата земја, кристално јасно е дека со такви тези Треневски треба да се држи подалеку од НАТО. Со неговата прикриена, но, сепак, опиплива нетрпеливост кон НАТО, прашање е зошто тој се нафатил на новата позиција, но и како оние што го номинираа за амбасадор тоа не го увиделе. Или можеби Треневски е предвесник на нова македонска политика кон Алијансата во што ние треба да му ја покажеме на НАТО нашата магична сила?

Како и да е, со Треневски во Брисел сигурно е дека НАТО ќе го смени својот однос кон Македонија.